| نامه |
فالِ اون دخترِ کولی تو خیابون ، یادته ؟
گفت دلِ شیشهییمُ میشکنی آسون ، یادته ؟
تو میگفتی که دروغه ! ما همیشه با همیم !
لحظهی تلخِ جداییِ دلامون ، یادته ؟
حالا هِی نامهها رُ به قاصدکها میسپارم !
مینویسم که هنوز مثلِ قدیم دوسِت دارم !
قاصدکها توی دستِ باد میرن یه جای دور ،
من تو هَر ترانهیی اسمتُ صدبار میارم !
حالا که نامهها رُ گُم میکنه نامهرسون ،
نازنینم ! به خودت سلامِ ما رُ برسون !
نگو یادت نمیاد اون همه حرفای قشنگ !
نگو تکرار نمیشن خاطرههای رنگ به رنگ !
حالا من تو هر ترانه میشکنم هزار دفه ،
حالا قصهمون شده افسانهی ماهُ پلنگ !
تو همیشه دورِ دوری ، من همیشه پابهپات !
چشم براهِ دیدنت ، منتظرِ زنگِ صدات !
هر جای قصه که هستی این حقیقت رُ بدون :
یه نفر تا تَهِ دنیا نامه میفرسته برات !
حالا که نامهها رُ گُم میکنه نامهرسون ،
نازنینم ! به خودت سلامِ ما رُ برسون ! |
یغما گلرویی
پ.ن.کاش ما آدما تبعات بعضی از حرفامون می دونستیم اون وقت هر چی که به زبونمون می یومدو نمی گفتیم.
به من بگو نگو ، نمیگویم ، اما نگو نفهم ، كه من نمی توانم نفهمم ، من می فهمم .